Τετάρτη, 31 Μαρτίου 2010

«Θέλω να ξέρω ότι θα δικαστούν»

Να συλληφθούν οι δολοφόνοι του παιδιού του ζητάει ο πατέρας του δεκαπεντάχρονου Αφγανού


«Θέλω να ζητήσω από τον περήφανο λαό των Ελλήνων, την Ελληνική Αστυνομία, τον κ. Παπανδρέου και την κυβέρνησή του να βρουν και να συλλάβουν τους δολοφόνους του παιδιού μου. Θέλω να ξέρω ότι μια μέρα θα δικαστούν.

Αυτοί που σκότωσαν τον Χαμί δεν δολοφόνησαν απλά τον γιο μου. Στο πρόσωπό του σκότωσαν τα εκατομμύρια των προσφύγων που ξεριζωθήκαμε για να βρούμε αλλού μια καλύτερη ζωή». Μεσημέρι Τρίτης έξω από το δωμάτιο 602 του Ερυθρού Σταυρού ο Μοχάμεντ Νατζάφι μόλις έχει μιλήσει με τη 45χρονη γυναίκα του Ζάχρα για τα ελάχιστα λεπτά που άλλαξαν για πάντα τη ζωή της οικογένειάς του. Η τραγική μάνα διηγείται ξανά και ξανά τη στιγμή που η 11χρονη Φερστέ βρήκε τη μαύρη πάνινη τσάντα και, χαρούμενη που βρήκε κάτι πολύτιμο, φώναξε τον 15χρονο αδελφό της Χαμί να τη βοηθήσει να την κουβαλήσουν. Το πώς ο Χαμί άνοιξε την τσάντα, τον θόρυβο που ακούστηκε όπως οι βόμβες που έσκαγαν κοντά στο σπίτι τους στο Γκάζνι, ύστερα το σκοτάδι, οι κραυγές από ξένους ανθρώπους και τα δύο παιδιά αιμόφυρτα.

«Με πονάει το ότι δεν ήμουν εκεί. Ίσως η βόμβα να σκότωνε εμένα και να γλίτωνε το παιδί μου. Ίσως πάλι να καταλάβαινα τι ήταν μέσα στην τσάντα και να γλίτωνα το κακό» λέει στα «ΝΕΑ» ο Μοχάμεντ Νατζάφι.

Στο Αφγανιστάν ήταν διευθυντής δύο δημοτικών σχολείων στο Γκάζνι, το οποίο βρίσκεται νοτιοανατολικά της Καμπούλ, κοντά στα σύνορα με το Πακιστάν. «Ακολούθησα την οικογενειακή μας παράδοση. Έγινα δάσκαλος όπως ο πατέρας μου που έφτιαξε τα δύο αυτά σχολεία. Οι Ταλιμπάν όμως δεν θέλουν την εκπαίδευση κι εγώ δεν μπορούσα να αφήσω τα παιδιά μου και ακόμη περισσότερο τις κόρες μου χωρίς εκπαίδευση. Όταν ήρθαν οι Αμερικανοί πιστέψαμε πως είχαμε τελειώσει με τους Ταλιμπάν. Τον τελευταίο καιρό όμως απέκτησαν και πάλι δύναμη και η ζωή έγινε και πάλι εφιάλτης».

Δύο από τα κορίτσια της οικογένειας βρέθηκαν στο Ιράν με τη βοήθεια συγγενών, ένα άλλο στην Αυστραλία για να γλιτώσουν από την καταπίεση των Ταλιμπάν. Η οικογένεια Νατζάφι πούλησε όλα της τα υπάρχοντα και βρήκε μέσω Πακιστάν τους δουλεμπόρους που θα τη μετέφεραν στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας.

«Από τον πατέρα μου είχα μάθει πολλά για την ελληνική ιστορία και κυρίως για τον Μέγα Αλέξανδρο που στο Αφγανιστάν το όνομά του είναι πολύ σημαντικό. Όταν μαζέψαμε τα λεφτά είπα στην οικογένειά μου πως θα πάμε να μείνουμε στην Ελλάδα. Ήθελα τα παιδιά μου να μάθουν τη γλώσσα και να ζήσουμε σε μια χώρα που θαυμάζαμε για τον πολιτισμό της. Δυστυχώς αφήσαμε πίσω μας τις βόμβες πιστεύοντας πως είχαμε σωθεί, αλλά ο θάνατος μάς παραμόνευε στην Αθήνα».

Ακόμη και τώρα που μέσω του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη δίνεται στην οικογένεια η δυνατότητα να ταξιδέψει σε όποια χώρα επιθυμεί, ο Μοχάμεντ Νατζάφι δηλώνει πως θα παραμείνει στην Ελλάδα. «Μόνο που αυτή τη φορά θα έχω έναν λόγο παραπάνω, αφού εδώ θα είναι θαμμένος ο γιος μου».

Η Οδύσσεια
Η οικογένεια Νατζάφι ύ στερα από ταξίδι δύο μηνών πέρασε παράνομα τα ελληνικά σύνορα με οδηγούς Τούρκους δουλεμπόρους και στις 13 Σεπτεμβρίου συνελήφθη και οδηγήθηκε στο κρατητήριο της Παγανής Λέσβου. Ύστερα από λίγες ημέρες βρέθηκε στην Αθήνα, όπου με τη βοήθεια φίλων που ήδη βρίσκονταν στην Ελλάδα νοίκιασε ένα ισόγειο, 50 μέτρα από το σημείο όπου σκοτώθηκε ο 15χρονος Χαμί. Τον Νοέμβριο η οικογένεια προσπάθησε να καταθέσει- χωρίς όμως τελικά να τα καταφέρει- αίτηση ασύλου, αφού απευθύνθηκε πρώτα στο Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες.

Τον φωνάζει η γυναίκα του η οποία ξυπνάει με εφιάλτες. «Πρέπει να φύγω, με χρειάζεται. Μετά θα πάω στην κορούλα μου. Οι γιατροί μού λένε πως ίσως γλιτώσει τα ματάκια της, αλλά η μικρή είναι ακόμη σε καταστολή και δεν μπορώ να της μιλήσω». «Και μην ξεχάσεις», μου φωνάζει, «αυτοί που σκοτώνουν πρόσφυγες διαπράττουν έγκλημα κατά της ανθρωπότητας».

Αφήσαμε το Αφγανιστάν και νομίζαμε ότι είχαμε σωθεί. Ο θάνατος μάς παραμόνευε στην Ελλάδα...


Σταθερή η κατάσταση της 11χρονης

ΣΤΑΘΕΡΗ ΕΙΝΑΙ η κατάσταση της υγείας του 11χρονου κοριτσιού, γεγονός που οδήγησε χθες τους θεράποντες ιατρούς της στην απόφαση να την αποσωληνώσουν.

Μάλιστα, τις επόμενες ημέρες η μικρή αναμένεται να μεταφερθεί στο Νοσοκομείο Γ. Γεννηματάς, όπου θα υποβληθεί σε επέμβαση στα μάτια, παρότι οι ειδικοί εμφανίζονται απαισιόδοξοι για την αποκατάσταση της όρασής της.

Πάντως, παρά το γεγονός πως αναπνέει χωρίς μηχανική βοήθεια το τελευταίο 24ωρο, το κορίτσι παρέμεινε και χθες το βράδυ στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Στόχος των γιατρών, σύμφωνα με πληροφορίες, είναι να ανακτήσει τις δυνάμεις του το παιδί και να υποχωρήσουν το οίδημα και η αιμορραγία στο εσωτερικό των ματιών ώστε να οριστεί το επόμενο ραντεβού με την Α΄ Οφθαλμολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ήδη η συνεννόηση με τους εξειδικευμένους οφθαλμιάτρους του Νοσοκομείου Γ. Γεννηματάς έχει γίνει, καθώς όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση η υπερηχογραφική μελέτη και των δύο οφθαλμών στην οποία υποβλήθηκε το κοριτσάκι χθες το πρωί αλλά και τα απεικονιστικά ευρήματα της αξονικής τομογραφίας, «θέτουν την απόλυτη ένδειξη της διενέργειας υαλοειδεκτομής».

Ειδικότερα, από τις εξετάσεις διαπιστώθηκαν ενδοϋαλοειδικές αιμορραγίες (αιμορραγία στο εσωτερικό του ματιού) τόσο στον δεξιό όσο και στον αριστερό οφθαλμό, ενώ επιπλέον στον δεξιό οφθαλμό διαπιστώθηκε η ύπαρξη πολλαπλών ξένων σωμάτων.


«Ρακοσυλλέκτες δεν ήμασταν ποτέ»

ΕΝΟΣΩ μιλάμε φθάνει η πληροφορία ότι η Αντάρτικη Ομάδα Λάμπρος Φούντας ανέλαβε την ευθύνη για την τοποθέτηση της βόμβας. Του το αναφέρω. Είναι η πρώτη φορά που ο άντρας με τα πολύ σκληρά χαρακτηριστικά είναι έτοιμος να σπάσει. Σφίγγει το μπράτσο της καρέκλας και ζητάει από τον διερμηνέα μας να του πω όσα περισσότερα γνωρίζω για την οργάνωση.

«Ο θάνατος του Χαμί πρέπει να γίνει η αφορμή να ακουστεί η φωνή των εκατομμυρίων προσφύγων. Να μάθει ο κόσμος σε τι κατάσταση βρισκόμαστε».

Το βράδυ που ο γιος του σκοτώθηκε, ο Μοχάμεντ Νατζάφι βρισκόταν 60-70 μέτρα μακριά από το σημείο. «Είχαμε τελειώσει την προσευχή μας οικογενειακώς και ύστερα από μισή ώρα η γυναίκα μου με τα δυο παιδιά μού είπαν πως θα πήγαιναν μια βόλτα σε ένα κοντινό πάρκο. Είναι ψέματα πως είχαν βγει να ψάξουν στα σκουπίδια για να φάμε».

Όπως λέει, για να φύγουν από το Αφγανιστάν πούλησαν όλα τους τα υπάρχοντα και μετέφεραν αρκετά λεφτά στο Ιράν. Η κόρη του που ζει εκεί τους έστελνε από τα χρήματα αυτά για να ζουν στην Ελλάδα μέχρι να βρεθεί κάποια δουλειά.

«Η αλήθεια είναι πως καμιά φορά η μικρή (η Φερστέ) όταν έβλεπε πεταμένο ένα παιχνίδι που δεν μπορούσα να της αγοράσω- γιατί σίγουρα λεφτά δεν μας περίσσευαντο μάζευε. Έβρισκε καμία κούκλα, την καθάριζε, την έπλενε και έπαιζε. Εκείνο το βράδυ είδε την τσάντα και σκέφτηκε πως κάτι καλό θα ήταν εκεί μέσα. Ρακοσυλλέκτες όμως δεν ήμασταν ποτέ».

Την ώρα της έκρηξης ο Μοχάμεντ βρισκόταν στο σπίτι ενός φίλου του Αφγανού που μένει σχεδόν απέναντι από το δικό τους σπίτι. «Την έκρηξη δεν την άκουσα. Άκουσα όμως τη φασαρία μετά. Βγαίνοντας από το σπίτι του φίλου μου είδα όλους αυτούς τους αστυνομικούς που είχαν μαζευτεί. Προσπάθησα να περάσω απέναντι και να μπω στο σπίτι μου, αλλά κάποιοι αστυνομικοί με σταμάτησαν. Καθώς είμαι παράνομος στην Ελλάδα, σκέφτηκα πως αν τους πίεζα περισσότερο για να περάσω απέναντι, μπορεί να μου ζητούσαν χαρτιά και να είχα μπλεξίματα. Κοιμήθηκα λοιπόν στο σπίτι του φίλου μου ελπίζοντας πως η οικογένειά μου θα είχε προλάβει να επιστρέψει στο σπίτι. Το πρωί όταν έφυγαν οι πολλοί αστυνομικοί επέστρεψα αλλά δεν βρήκα κανέναν. Τηλεφώνησα στο κινητό του Χαμί, αλλά δεν μου απάντησε κανείς. Λίγη ώρα αργότερα ήρθαν κάποιοι φίλοι Αφγανοί και με ενημέρωσαν για το τι συνέβη. Ακολούθησε η Αστυνομία. Έχασα τον κόσμο».

Ο χαμός του να γίνει αφορμή για ν΄ ακουστεί η φωνή των προσφύγων


«Θολώνουν τα νερά με τις προκηρύξεις»

ΔΥΟ ΠΡΩΤΟ ΕΜΦΑΝΙΖΟΜΕΝΕΣ οργανώσεις, με τηλεφώνημά της η μία και με ηλεκτρονική προκήρυξή της η δεύτερη, προσπάθησαν να αναλάβουν την ευθύνη για το τρομοκρατικό χτύπημα που στοίχισε τη ζωή στον 15χρονο Χαμί.

Χθες το πρωί άγνωστος τηλεφώνησε στην «Καθημερινή» αναλαμβάνοντας την ευθύνη για λογαριασμό της Αντάρτικης Ομάδας «Λάμπρος Φούντας». Ο άγνωστος ζήτησε συγγνώμη για τον θάνατο του νεαρού Αφγανού και «υποσχέθηκε» πως από εδώ και στο εξής η οργάνωση θα χτυπάει αμερικανικούς και ρωσικούς στόχους. Είναι η τρίτη οργάνωση που χρησιμοποιεί το όνομα του 35χρονου βιολόγου για να διεκδικήσει επιθέσεις. Λίγο αργότερα τη δολοφονική επίθεση διεκδίκησε το Επαναστατικό Εθνικοσοσιαλιστικό Μέτωπο με προκήρυξη ακροδεξιάς επιχειρηματολογίας που απέστειλε στην ιστοσελίδα zougla.gr.

Η Αντιτρομοκρατική αντιμετώπισε και τις δύο με μεγάλη επιφύλαξη, ενώ ανώτεροι αξιωματικοί είπαν στα «ΝΕΑ» πως «πρόκειται για περιπτώσεις ανάξιες λόγου, δημιουργήματα σκοτεινών εγκεφάλων που προσπαθούν να δικαιολογήσουν άλλοθι». Αυτό που φοβάται η Αντιτρομοκρατική είναι η συνέχεια με ένα ακόμη τυφλό χτύπημα σε μια προσπάθεια να «αθωωθούν» οργανώσεις, την ώρα που ακόμη μια έρευνα για τρομοκρατική ενέργεια παραμένει στο σκοτάδι.

Ο μηχανισμός
«Η εκρηκτική ύλη έχει βάση τη νιτρική αμμωνία, υλικό που χρησιμοποιήθηκε στις τρεις τελευταίες επιθέσεις της Συνωμοσίας των Πυρήνων της Φωτιάς. Όσο για τα δύο ρολόγια που αναφέρεται ως επιχείρημα της οργάνωσης για να την “αθωώσει” από τη βομβιστική επίθεση στα Πατήσια, ύστερα από κάθε έκρηξη τα υπολείμματα που μένουν δεν δείχνουν ποτέ πόσα ρολόγια χρησιμοποιήθηκαν», εξηγεί στα «ΝΕΑ» ανώτερος αξιωματικός της Αντιτρομοκρατικής. Όπως επισημαίνει, ισχυρό πειστήριο παραμένει η βόμβα που τοποθετήθηκε έξω από ο προξενείο της Χιλής στη Θεσσαλονίκης, με τη Συνωμοσία των Πυρήνων να αναλαμβάνει τότε την ευθύνη, ενώ στο μικροσκόπιο ξαναμπήκε ο εκρηκτικός μηχανισμός που βρέθηκε έξω από τη Citibank στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας το 2006, χτύπημα που παραμένει «ορφανό».

Από την Αστυνομία αποσυνδέεται η ομοιότητα της βόμβας στα Πατήσια με τους δύο εκρηκτικούς μηχανισμούς που τοποθετήθηκαν σε στέκια αντιεξουσιαστών στη Θεσσαλονίκη. Σύμφωνα με αξιωματικούς της ΕΛ.ΑΣ., «εκείνοι οι δύο μηχανισμοί αποτελούνταν μεν από μεταλλικό σωλήνα, αλλά χρησιμοποιήθηκε πυρίτιδα και η έκρηξη έγινε με φιτίλι και όχι με ωρολογιακό μηχανισμό».

Η προτροπή των Πυρήνων της Φωτιάς προς άλλη οργάνωση που τυχόν ευθύνεται για το χτύπημα να αναλάβει τις ευθύνες της, όπως εκτιμούν στην Αντιτρομοκρατική, είναι πιθανό να σημαίνει ακόμη και μια απόσχιση στον κόσμο της εγχώριας τρομοκρατίας. Το ενδεχόμενο όμως αυτό συγκεντρώνει μικρές πιθανότητες και πιθανότερο παρουσιάζεται το σενάριο της «ανακάλυψης» μιας οργάνωσης που θα αναλάβει την ευθύνη.
«Καλό ταξίδι» στον Χαμί μέσω του Facebook

«Σ΄ ΑΥΤΗΝ τη γη ξένοι δεν υπάρχουν. Υπάρχουν μόνο άνθρωποι. Άνθρωποι με όνομα και ταυτότητα. Ένας από αυτούς χάθηκε στα 15 του χρόνια και ίσως κανείς δεν θα μάθει ποτέ τους πραγματικούς ενόχους». Αυτό είναι το σχόλιο που διαβάζει κανείς μπαίνοντας στο γκρουπ που δημιούργησαν οι χρήστες του Facebook για τον 15χρονο Αφγανό Χαμί. «Δεν υπάρχει λογική στον παράλογο κόσμο μας... Ένα παιδάκι σκοτώθηκε χωρίς να φταίει σε τίποτα... Μικρέ μου, συγγνώμη. Καλό σου ταξίδι». Αυτό είναι ένα μόνο από τα εκατοντάδες σχόλια που «ανέβασαν» τα μέλη του γκρουπ «Ξένος δεν νοείται επί Γης. Στη Μνήμη του 15χρονου Χαμιντουλάν Νατζάφι», το οποίο δημιουργήθηκε λίγες μόνο ώρες μετά τον θάνατο του 15χρονου την περασμένη Κυριακή το βράδυ.

Χίλια μέλη
Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, τα μέλη ξεπέρασαν τα 1.000- πιο συγκεκριμένα, μέχρι νωρίς χτες το απόγευμα είχαν φτάσει τα 1.600- ενώ κάθε λεπτό ο αριθμός των μελών του γκρουπ ανέβαινε με πολύ γρήγορους ρυθμούς.

Στη θέση της φωτογραφίας που συνήθως βάζουν οι χρήστες του Facebook, οι διαχειριστές του γκρουπ επέλεξαν να βάλουν μία ζωγραφιά ενός ανθρώπου το μισό πρόσωπο του οποίου είναι μαύρο και το άλλο μισό λευκό. Δεν είναι λίγοι εκείνοι οι οποίοι αναφερόμενοι στον 15χρονο Αφγανό θυμήθηκαν έναν άλλο 15χρονο, τον Αλέξη Γρηγορόπουλο. Κάνοντας όμως τη σύγκριση, τα μέλη του γκρουπ διαπιστώνουν μία πιο παθητική στάση των πολιτών απέναντι στον άδικο χαμό του Χαμί σε σχέση με εκείνη ενάμιση χρόνο πριν, όταν εκατοντάδες κόσμος κατέβηκε στους δρόμους να διαδηλώσει.

«Εμείς είμαστε οι ρατσιστές που δεν βγαίνουμε να διαμαρτυρηθούμε επειδή δεν είναι Έλληνας σαν τον Γρηγορόπουλο. Πού είναι τώρα το άδικο που μας πνίγει; Στο να είμαστε απλά μέλη σε μια σελίδα του Facebook;», έγραψε χθες ένα από τα μέλη.

Πηγή:NΈΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου